Türkiye'de Edebiyat Dergiciliği: Kısa Bir Tarih
Küçük dergilerden dijital yayınlara: Türkçe edebiyatın taşıyıcısı olan dergilerin serüveni.
Orhan Kadir Taş ·
Türkçe edebiyatın büyük kısmı, kitaplardan önce dergilerde göründü. Bir şairin ilk dizesi neredeyse her zaman bir dergi sayfasında yayımlandı.
Küçük dergiler, adı üstünde küçüktü: az sayıda basılırdı, birkaç yüz kişiye ulaşırdı. Ama etkisi tirajıyla ölçülmezdi. Bir kuşağın hangi yöne bakacağını bu dergiler belirledi.
Derginin işlevi üçlüydü: seçmek, bir araya getirmek, kaydetmek. Seçim editoryaldi; bir araya getirme kuşak bilinci yaratıyordu; kayıt ise arşivi oluşturuyordu.
Dijital yayıncılık bu üç işlevin ikisini kolaylaştırdı, birini zorlaştırdı. Bir araya getirmek ve kaydetmek artık çok daha ucuz. Seçmek ise zorlaştı: herkesin yayımlayabildiği bir ortamda seçicilik, teknik değil ahlaki bir mesele hâline geldi.
Birce'nin kendini konumlandırdığı yer tam burası: dijital olmanın kolaylığını alıp, derginin seçiciliğini bırakmamak.
Bu yazı Birce editör kurulunun onayıyla yayımlanmıştır.
